Oh, Johnny

Een theatraal levenslied over Johnny Jordaan

[foto's]

‘Oh, Johnny’ was een uitbundig en bewogen theaterstuk over het leven en werk van Johnny Jordaan.
Halverwege de jaren vijftig was Johnny razend populair. Hij verkocht miljoenen platen en werd op handen gedragen door ‘het volk’. Maar zijn succes kende ook een keerzijde. Hij werd gebruikt door mensen die hij dacht te kunnen vertrouwen en verguisd door de media, die zijn liedjes te ordinair vonden.
In de voorstelling ‘Oh, Johnny’ leerde het publiek Johnny Jordaan kennen als een heel gevoelige man, die alleen met zingen zijn emoties de baas kon blijven; voor Johnny is ‘een gouden keel meer waard dan duizend woorden’. Geen wonder dat Wim Sonneveld over de intensiteit van zijn zang zei: ‘Johnny zingt geen liedje, Johnny is een liedje.’
‘Oh, Johnny’ ging over die bijzondere, muzikale man; een kleine man die groot werd, maar alles had willen inruilen om als kind bij zijn moeder te kunnen zijn.
In het stuk speelden de mensen die Johnny omringden een belangrijke rol; zijn moeder, zijn ‘raadgever’ Ome Nijs, zijn vrouw Tottie, Wim Sonneveld, zanger Willy Alberti, zijn ‘tweede moeder’ Tante Leen en natuurlijk zijn latere levensgezel Ton.

Als zingen de hemel is
en het lichaam de hel,
kies ik voor het zingen
de rest zien ik wel.

geschreven door: Lars Boom

spel: Rob van de Meeberg, Carry Tefsen, Fred Florusse

muziek: Martin Van Dijk, Wim van de Meeberg

koor: Arie Cupé, Benno Hoogveld, Paul van Ewijk, Sigurd van Lommel, Wil Stravers, Wessel Sijmons

composities: Martin Van Dijk

regie: Marcel Sijm

Voel ik in mij de weemoed van de Wester?
Steeds zachter klinkt voor mij het carillon.
Het stadsrumoer haast niet te overstemmen.
Eens was jij, het dichtste bij de zon.